Maviye vurulmuştu. Vazgeçmek olmazdı ...
  Bazen bu mavi sevdası, sığmaz olurdu yüreğine, mavi sözler dökmek isterdi kâğıda.O zaman kalbini alırdı eline, kalbini yakan aşkı alırdı; beyazın üstüne maviden izler bırakırdı.
Beyaza siyah dokunmamıştı, beyaz kirlenmemişti, beyaz maviyi beklemedeydi.
Maviye vurulmuştu. Bir kere ileriye bakmıştı.  İçindeki maviyi fark etmişti bir kere. Vazgeçmek olmazdı, vazgeçmiyordu.
Bazen yoruluyordu bu sevdadan, bir parça maviyi hep ruhunda taşımak zordu.
Kaçıp gitmek vardı bu sevdadan.
Kaçmak, bütün renkleri siyaha bırakmak demekti. Vazgeçmiyordu; trenler birbiri ardına kalkıyor; maviye hasret, mavi sevdasında büyüyen kalbler, her tren düdüğünde yanıyordu gidenler  için.
Renkler gün geçerken siyaha dönmedeydi sanki, korkuyordu. Maviye vurulmuştu.
Maviye  sevda umut istiyordu, elinde bir parça kor istiyordu; ve bu sevda, koru sımsıkı tutmak demekti; mavi, uğruna bütün renklerden bir damlacık olsun, kurtulmak için yanmak demekti.
Maviye sevda, yanmak demekti.
Kaçmak.. sadece kaçmak.. bütün mavileri siyaha bırakmak....